“Η Θαυμαστή Μπαλωματού”, F.G. Lorka

“Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΜΠΑΛΩΜΑΤΟΥ” F.G. LORKA

Άνοιξη 2012

Πρώτη Παράσταση: Παρασκευή 11 Μαίου

Αριθμός Παραστάσεων: 18

Σκηνοθεσία: Θωμάς Καντιφές

Μουσική*: Αντώνης Ζαχαράκης

Διδασκαλία Ηθοποιών – Χορογραφίες : Μαρία Καντιφέ

Τραγούδι: Ελένη Αλμπαντάκη, Άρτεμη Καυκαλάκη, Διονυσία Ζαχαράκη, Ζαχαρίας

Ζαχαράκης

Σκηνικά – Κοστούμια: Μίλτος Εμμανουήλ

Φωτισμοί: Έλενα Πατσαχάκη

Χειρισμός Ήχου: Εύη Καννά

Κατασκευές: Η ομάδα

Φωτογραφίες: Γιώργος Γαβαλάς

Αφίσα: Θανάσης Παπαθανασίου

Τη Διασκευή του κειμένου της παράστασης έκανε ο Θωμάς Καντιφές, πάνω στη μετάφραση του Αλέξη Σολωμού.

*Ένα από τα μουσικά κομμάτια της παράστασης έχει γράψει ο Ζαχαρίας Ζαχαράκης.

Τους στίχους στο κομμάτι του φινάλε «Εγώ Εδώ», έχει γράψει ο Θωμάς Καντιφές.

 

(Από αριστερά): Αντωνιάδης Πάνος, Σαπουντζή Ανδρομάχη, Τσιμπίδη Τίνα, Αλμπαντάκη Ελένη, Αρχανιώτου Μαρία, Καλοκύρη Σοφία

 

Παίζουν:

 

Παιδί: Γιώργος Μαρκουλιδάκης

Μπαλωματού: Ελένη Αλμπαντάκη

Μπαλωματής: Κώστας Μαμαλάκης

Δήμαρχος: Πάνος Αντωνιάδης

Δον Κότσυφας: Γρηγόρης Καρούζος

Παλικάρι με το τριαντάφυλλο: Βάιος Ντάφος

Παλικάρι με το μαντήλι: Θωμάς Καντιφές

Κόκκινη Γειτόνισσα: Αρχανιώτου Μαρία

Κίτρινη Γειτόνισσα: Σοφία Καλοκύρη

Άσπρη Γειτόνισσα: Ανδρομάχη Σαπουντζή

Μενεξεδί Γειτόνισσα: Τίνα Τσιμπίδη

Αντικαταστάτρια διανομής: Άννα Τζανιδάκη

 

(Από αριστερά): Σαπουντζή Ανδομάχη, Τσιμπίδη Τίνα, Αρχανιώτου Μαρία

 

 

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

 

Η σκηνή όπως λέω πάντα στους ηθοποιούς μου, είναι ο παραμορφωτικός καθρέφτης της ζωής.

Στη σκηνή λοιπόν, ο Λόρκα μας φέρνει αντιμέτωπους με το συμβολικό και το πραγματικό. Προσπαθώ να πετύχω μέσα από τις δοκιμές τη συνύπαρξη του αφηρημένου της ποίησης με το συγκεκριμένο της πραγματικότητας. Μια παράξενη αίσθηση σαν σύγχυση ονείρου και πραγματικότητας είναι τελικά αυτή η «βίαιη φάρσα» όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος ο ποιητής τη «θαυμαστή Μπαλωματού».

Ο σκοπός του ήταν να ξαναφέρει στη σκηνή την ποίηση που, όπως λέει στον πρόλογό του, φοβήθηκε και αποσύρθηκε από τη σκηνή.

Εμείς τώρα παίρνοντας το παραμύθι του Λόρκα μπροστά στον παραμορφωτικό καθρέφτη της ζωής, πάνω στη σκηνή, καλούμαστε να ξαναγίνουμε παιδιά, όπως παραμένει παιδί η Μπαλωματού, που πλάθει τον κόσμο της με λογική και όνειρο. Ανακαλύπτουμε όμως πίσω από αυτό το παραμύθι πόση πικρία κρύβει ο ποιητής μας, πόση αλήθεια και πόσο χτύπημα τσουχτερό για την επαρχιακή μικρότητα, την κακοδαιμονία του κουτσομπολιού, για τη συμφορά που φέρνει η κακογλωσσιά και η κακεντρεχής ενασχόληση με τις υποθέσεις των τρίτων.

Αλμπαντάκη Ελένη, Καρούζος Γρηγόρης

Πόσος πόνος όταν ανακαλύπτουμε το χάος, που χωρίζει τον έναν απ’τον άλλο συνάνθρωπο όσο και αν είναι κοντά πολύ κοντά ο ένας με τον άλλο. Ίσως θα πρέπει να βρούμε την Αλήθεια του άλλου για να δούμε και τη δική μας αλήθεια. Αλλά τρομάζουμε και ξαναγυρίζουμε στη φανταστική πραγματικότητα που εμείς πλάθουμε, φορώντας τα κοινωνικά μας προσωπεία και βολευόμαστε πίσω από αυτά, χωρίς να βλέπουμε την γυμνή μας αλήθεια, που πάντα μας τρομάζει.

Η θαυμαστή Μπαλωματού, το σύμβολο τούτο της επιθυμίας του Λόρκα να εκφράσει μ’ έναν ανάλαφρο, χαριτωμένο μα και θεατρικό τρόπο την οδύνη του για την ανθρώπινη ακατανοησία «πολεμάει με την πραγματικότητα, που την περιτριγυρίζει, μα πολεμάει και με την φαντασία της όταν ετούτη γίνεται πραγματικότητα».

Και ο «θαυμαστός» μας Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα καταλήγει με θλίψη βαθιά στον «Πρόλογο» της «Βίαιης Φάρσας» του… και αυτά ακριβώς φαίνεται να διακηρύσσει με πόνο σ’ολόκληρο το εξαίσιο έργο που μας άφησε πολύτιμη κληρονομιά στο σύντομο πέρασμά του από τούτη την ταλαίπωρη γη (1899-1936): «Έτσι χαράζει η αυγή πάντα πάνω στις πολιτείες και οι άνθρωποι ξυπνούν απ’τον συνηθισμένο τους κόσμο των ονείρων για να βγουν στο παζάρι, όπως θα βγεις και συ τώρα στη σκηνή θαυμαστή μπαλωματούλα.».

 

Θωμάς Καντιφές

Αλμπαντάκη Ελένη

 

 

Comments are closed.