“Η Βασίλισσα του Χιονιού”, Andersen

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ

Χ.Κ Άντερσεν

Δεκέμβριος 2011 – Ιανουάριος 2012

Πρώτη Παράσταση: 9 Δεκεμβρίου 2011

Αριθμός Παραστάσεων: 21

Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν (1805 – 1875)

 

Από τη μία άκρη του πλανήτη μέχρι την άλλη, δεν υπάρχει παιδί μέχρι σήμερα που να μην έχει διαβάσει έστω και ένα από τα παραμύθια του μεγάλου Δανού Παραμυθά.

Το φτωχό ιδιόρρυθμο αγόρι από την Όντενσε, που αγαπούσε να ζει στον κόσμο του ονείρου και της φαντασίας, κατάφερε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου.

Σε καιρούς δύσκολους χωρίς καμία προσοχή, το ταλαντούχο αγόρι που λάτρευε το θέατρο κατάφερε να παλέψει και να κερδίσει τα όνειρά του.

Παρέα με τις μαριονέτες του, τα παραμύθια του και τις ιστορίες του ξεκινάει να γράφει… Έτσι αρχίζει μια καριέρα που θα συνεχίσει σ’ όλη του τη ζωή.

Συνήθως ταξίδευε το καλοκαίρι και το χειμώνα έμενε στο σπίτι του στην Κοπεγχάγη γράφοντας.

Μεγαλώνοντας σημειώνει:

«Τώρα τα θέματα βγαίνουν απ’ την ψυχή μου, και δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά. Λαμβάνω υπόψη μου ότι τα παραμύθια τ’ακούν ή και τα διαβάζουν και οι γονείς των παιδιών. Έχω στοίβες υλικό. Συχνά νομίζω ότι κάθε στοιχείο της φύσης, κάθε ζώο, κάθε λουλούδι είναι πρόθυμο να μου πει την ιστορία του, κι αμέσως μετά αυτή την ιστορία κάθομαι και τη βγάζω απ’ το μυαλό μου.»

Κι αυτό όντως συνέβαινε. Η έμπνευσή του είχε πολλές πηγές: αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία, εμπειρίες από ταξίδια, καταγραφές από την καθημερινή ζωή.

«Οι σπόροι των ιστοριών μου», επισημαίνει ο ίδιος, «είναι θαμμένοι στο μυαλό μου και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να ανθίσουν.»

Έτσι ακόμα και πριν από το θάνατό του έγινε διάσημος και το έργο του λατρεύτηκε απ’ όλα τα παιδιά του κόσμου και απ’ όλους τους μεγάλους που αισθάνονταν παιδιά.

Γεγονός που συνεχίζει να συμβαίνει μέχρι και σήμερα κι από ότι φαίνεται θα συμβαίνει για χρόνια πολλά ακόμα.

 

Σταματάκης Βασίλης, Παλιεράκη Κοραλία

 

 

Έξω ο φόβος…

Και εμείς εδώ…

Οι εραστές της τέχνης…

Οι αρχιτέκτονες ονείρων…

Που χανόμαστε σε ταξίδια θεατρικά…

Υλοποιώντας ουτοπίες…

 

Ξεκινάμε την βασίλισσα του Χιονιού και όπως πάντα όταν ένα έργο που ξεκινώ ξέρω ότι θα το δουν και παιδιά.

Σκέφτομαι:

Εμπρός να δημιουργήσουμε υποψιασμένους αυριανούς θεατές.

Επιμένω:

Το θέατρο είναι αγωγή της ψυχής

Γι’αυτό και βάζω πάνω απ’όλες τις ιδέες

«Το θέατρο μέσα στο θέατρο»

Και συνεχίζω.

Παίρνω στοιχεία από τη βιογραφία του Άντερσεν. Οι κούκλες, οι μαριονέτες, ο μικρόκοσμος του θεάτρου, η μαγεία του ονείρου.

Του ονείρου που η τεχνολογική έξαρση και η ταχύτητα της τηλεόρασης διαλύει, αποσυνθέτει, απομυθοποιεί, καταστρέφει.

Επιστρέφω στο παραμύθι των παιδικών μου χρόνων  και καταλήγω όπως πίστευε και ο ίδιος ο Άντερσεν, όχι τα παραμύθια του απευθυνόντουσαν όχι μόνο στα παιδιά αλλά και στους γονείς τους, που έβλεπαν τις δήθεν απλοϊκές ιστορίες με την ωριμότητα της ηλικίας τους και καταλάβαιναν ότι πρόκειται για σοβαρά και εξαίρετης ποιότητας δημιουργήματα.

Ελπίζω ότι αυτή η παράσταση θα μιλήσει στις καρδιές όλων, ηθοποιών και θεατών, σαν το παραμύθι της γιαγιάς, θα τις κρατήσει ζεστές, θα τους δείξει αγάπη και θα φέρει την άνοιξη κι εδώ.

Κι ας είναι έξω ο φόβος που μας κρατάει ψυχρούς…παγωμένους…

Έτσι γεννιούνται οι στίχοι για το φινάλε

 

Σαν παραμύθι μες την καρδιά

Που αγάπη ψάχνει και ζεστασιά

Ποτάμια χιόνια κι εσύ κοντά

Μη φεύγεις στάσου, μια σου ματιά.

Φεγγάρια κι όνειρα θ’ ακολουθώ

Λέγοντας σ’ όλους πως σ’ αγαπώ

Καρδιά ας κρατήσουμε όλοι ζεστή.

Κι όλος ο κόσμος μας μια σκηνή.

Τρέχοντας θα ‘ρθω για να σε βρω

Μέχρι η Άνοιξη να ‘ρθει κι εδώ

Μα πάντα ο φόβος θα ακολουθεί

Σαν το χειμώνα που ‘ρθε στη γη.

Τότε ας κάνουμε την ίδια ευχή

Κι όλοι οι δρόμοι μας θα ‘ναι ανοιχτοί

Καρδιά ας κρατήσουμε όλοι ζεστή

Κι όλος ο κόσμος μας μία σκηνή.

Παλιεράκη Κοραλία

Στιγμές ευτυχίας οι ατέλειωτες ώρες δουλειάς. Άλλωστε αυτό είναι η ευτυχία. Είναι αυτό που προσπάθησες για να τ’ αποκτήσεις. Είναι ο κόπος, είναι ο δρόμος, το ταξίδι, η αντοχή και η προσμονή. Η ευτυχία βρίσκεται λίγο πιο κάτω, είναι μετά και διαρκεί, αν βρεθεί, όσο το άναμμα ενός σπίρτου.

Και μια και μιλάμε για σπίρτα, έρχεται στο νου μου άλλη μια ιστορία του Άντερσεν. Και διαβάζω στο βιβλίο ότι τα Χριστούγεννα του 1835 ο αιώνιος παραμυθάς έγραφε σε μια φίλη του: «Αρχίζω να γράφω μερικά παραμύθια για παιδιά, γιατί προσπαθώ να πάρω με το μέρος μου τις μελλοντικές γενιές»

 

Σας ευχαριστώ όλους

Καλή Παράσταση

Θωμάς Καντιφές

 

 

Elke Buettgenbach

 

Επιμέλεια κειμένου, Στίχοι, Σκηνοθεσία,

Σκηνογραφία, Επιμέλεια Κουστουμιών: Θωμάς Καντιφές

Μουσική: Αντώνης Ζαχαράκης

Τραγούδι: Ελένη Αλμπαντάκη

Φωτισμοί: Έλενα Πατσαχάκη

Διεύθυνση Ήχου: Ζαμπία Τριπολιτάκη

Κατασκευές – Ραπτική: Μαρία Αρχανιώτου, Ειρήνη Καυκαλάκη, Άννα Τζανιδάκη

Φωτογραφίες: Γιώργος Γαβαλάς

Φωτογραφία Αφίσας: Έλενα Πατσαχάκη

Επιμέλεια Αφίσας: Έλενα Πατσαχάκη, Ελένη Αλμπαντάκη

Γραμματειακή Υποστήριξη: Άννα Τζανιδάκη

Φροντίστρια: Εύη Καννά

 

Καντιφές Θωμάς, Παλιεράκη Κοραλία, Καυκαλάκη Ειρήνη

 

Γκέλντα: Κοραλία Παλιεράκη

Καρλ: Βασίλης Σταματάκης

Παππούς: Θωμάς Καντιφές

Βασίλισσα του Χιονιού: Elke Buettgenbach

Μάγος: Πάνος Αντωνιάδης

Κυρά των λουλουδιών: Μάνια Κατσανάκη – Σοφία Καλοκύρη

Στρατιώτες: Πάνος Αντωνιάδης, Γιάννης Σταθάκης

Κόρακας: Γρηγόρης Καρούζος

Κορακίνα: Άννα Τζανιδάκη

Πριγκίπισσα: Καλλιρόη Αλεξάκη

Πρίγκιπας: Γιάννης Σταθάκης

Λησταρχίνα: Μαρία Αρχανιώτου – Μάνια Κατσανάκη

Πατέρας ληστής: Γιάννης Σταθάκης

Κόρη ληστών: Ελένη Αλμπαντάκη

Τάρανδος: Θωμάς Καντιφές

Κυρά των Πάγων: Ειρήνη Καυκαλάκη

Φωνή Βασίλισσας του Χιονιού: Μαρία Καντιφέ

 

Οι ηθοποιοί εμφανίζονται και σε άλλους μικρότερους ρόλους

(Μπροστά από αριστερά) Τζανιδάκη Άννα, Σταθάκης Γιάννης, Καλοκύρη Σοφία, Αρχανιώτου Μαρία.
(Πίσω): Buettgenbach Elke, Αλεξάκη Καλλιρόη, Σταματάκης Βασίλης, Αντωνιάδης Πάνος, Καρούζος Γρηγόρης
(Πάνω): Καντιφές Θωμάς

Comments are closed.