“Ο Εγωιστής Γίγαντας”

«Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ» του Όσκαρ Ουάιλντ

Παιδική Σκηνή

2008

afisa-egoistis-203x300

Ποιος δεν θυμάται την τρυφερή ιστορία του εγωιστή γίγαντα ο οποίος δεν άφηνε τα παιδιά να παίξουν στον πανέμορφο κήπο του; Και πως μαλάκωσε ξαφνικά η σκληρή καρδιά του όταν γνώρισε την αγάπη στο πρόσωπο ενός μικρού παιδιού;
…Το παραμύθι υπήρχε! Καθόταν εκεί, στο συρτάρι μαζί με άλλες θεατρικές σκέψεις, προτάσεις. Ανησυχίες θα έλεγα ΕΓΩ.
Το ΕΓΩ πάντα μπροστά.
Εγωιστής… Ο γίγαντας…; Ο άνθρωπος…; Ο καλλιτέχνης…;
Ο συγγραφέας..;
Ποιος δε θυμάται τον όμορφο κήπο των παιδικών του χρόνων…;
Ποιος δεν ονειρεύεται τη χαμένη παιδικότητα…; Ποιος δεν θέλει να βρεθεί με φίλους να παίξει σαν παιδί…;
…Και να! Ήρθαν οι φίλοι την κατάλληλη στιγμή. Εκείνη της έμπνευσης, της δημιουργίας. Κι έφτιαξαν τις συνθήκες για το παιχνίδι…
Η Αθανασία μου λέει στο τηλέφωνο: «Ναι! Ναι! Να παίξουμε!…».
Η Νίκη «Ναι! Θα παίξω!…Θα το κάνω!…»
Η Άννα είναι μαζί πάντα για το παιχνίδι…
Η Μάνια θέλει να παίξει…για να φορτίσει τις μπαταρίες της, να αντέξει το παιχνίδι της ζωής της, της δουλειάς της.
Η Στέλλα παίζει…με το μωρό της και του λέει παραμύθια φτιάχνοντας ή βρίσκοντας το μονοπάτι της στο παραμύθι του θεάτρου…
Στο εργαστήρι η αναφορά του Ουάιλντ, του συγκεκριμένου παραμυθιού, έρευνα, η μελέτη, ο πειραματισμός…προσθέτει στον όμορφο κήπο μας νέα παρέα, καινούριους φίλους. Τη Στέλλα… Τη Μαρία…που έχουν διάθεση να γνωρίσουν το δικό μας παιχνίδι.
Και να ‘μαστε όλοι μαζί. Με τις ιδιοτροπίες μας, τις σκέψεις, τις διαφωνίες, τις απόψεις, τις ιδέες, τις ανησυχίες, τον εγωισμό.
Η φαντασία οργιάζει. Τα όνειρα, οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, η μνήμη γεννούν μητέρες ηθοποιούς που γεννούν με τη σειρά τους χρώματα, έκφραση, ατμόσφαιρα, κινήσεις, φως… Το φως της ψυχής…
Εργάτες της ψυχής γινόμαστε όλοι. Μαζί μας η Νίκη κι ο Δημήτρης με ήχο και φως. Κι εσείς εκεί, μικρά και μεγάλα παιδιά, που πάντα καταλαβαίνεται πολύ περισσότερα απ’ όσα βλέπετε.
Μαζί μας…Χωρίς εσάς δεν μπορούμε να παίξουμε ετούτο το παιχνίδι της ψυχής. Ετούτο το ταξίδι χρειάζεται συνταξιδιώτες. Είστε ο καθρέφτης μας.
Ελάτε μαζί μας, να πούμε σε όλους τους εγωιστές γίγαντες, ότι η αγάπη, η ομορφιά, η ζωή, ο έρωτας, η φύση, η άνοιξη βρίσκονται πάντα έξω απ’ τους τοίχους που χτίζουμε καθημερινά στη ζωή μας θέλοντας να δείχνουμε πιο δυνατοί.

Θωμάς Καντιφές

 

gigandas

Μάνια Κατσανάκη, Μαρία Κοκολάκη, Στέλλα Δρυγιαννάκη, Θωμάς Καντιφές

 

Αρχιτέκτονες του συγκεκριμένου ονείρου και θεατροποιοί
(Συντελεστές της παράστασης)

Ανεβαίνουν στη σκηνή και χαρίζουν ύλη και συναίσθημα στις λέξεις του παραμυθιού (ηθοποιοί):
Ο εγωιστής γίγαντας: Θωμάς Καντιφές
Συνείδηση, Παγωνιά: Στέλλα Φραντζεσκάκη
Εργάτες της ψυχής:
Στέλλα Δρυγιαννάκη
Μάνια Κατσανάκη
Μαρία Κοκολάκη
Άννα Τζανιδάκη

Στο ρόλο της μητέρας, αφηγήτριας η Νίκη Βορρέα

 

egoistis

Στέλλα Δρυγιαννάκη, Μαρία Κοκολάκη

 

Λέξεις, λόγια, εικόνες και σκηνές έραψαν, επέλεξαν, συνέθεσαν σαν άλλοι ποιητές η Στέλλα Φραντζεσκάκη και ο Θωμάς Καντιφές (Διασκευή κειμένου).

Μουσική: Ευτυχής συγκυρία μια τυχαίας ανακάλυψης ανάμεσα σ’ άλλα ηχοχρώματα και μουσικά παραμύθια που στέκονταν σκονισμένα σ’ ένα ράφι.
Την υλοποίηση τούτης της ουτοπίας υπογραμμίζει με τη ματιά της και τους προβολείς η Νίκη Πετράκη. (Φωτισμοί)
Η αναπαραγωγή του ήχου γίνεται με το αυτί και το άγγιγμα του
Δημήτρη Καζιάλε (Ήχος)
Κλέφτης στιγμών του παιχνιδιού, που θα μείνουν στο χρόνο, με το φακό του ο Γιώργος Γαβαλάς (Φωτογραφίες)
Διάλεξε ρούχα, μεταμόρφωσε ρετάλια, με ψαλίδι και κλωστή η Μαγεμένη Μπαλωματού
Πόπη Τσιμπισκάκη (Κοστούμια).
Με κοπίδι, κόλλα, ύφασμα, χαρτί, βελόνα και κλωστή, σαν ξωτικά έφεραν κούκλες, μάσκες και παιχνίδια στη σκηνή
η Στέλλα Δρυγιαννάκη και η Άννα Τζανιδάκη (Κατασκευές).
Συντονίστρια, εμψυχώτρια, προπονήτρια αυτού του παιχνιδιού, ήταν μαζί μας η Αθανασία Κώστα (Κίνηση, χορογραφία, βοηθός σκηνοθέτη) και την ευχαριστούμε γι’ αυτό.
Κι όλα τούτα τα διεύθυνε με το μαγικό ραβδί του και το τρίτο μάτι του ο Μαθητευόμενος Μάγος της σκηνής
Θωμάς Καντιφές (Σκηνοθεσία).

 

gigandas2

Άννα Τζανιδάκη, Θωμάς Καντιφές, Στέλλα Δρυγιαννάκη

 

Comments are closed.