“Ρίζα Κραυγής” ή “Ματωμένος Γαμος” Λόρκα

ΡΙΖΑ ΚΡΑΥΓΗΣ
Μία σπουδή πάνω στο έργο του Φ. Γ. Λόρκα
«Ματωμένος Γάμος»

Κεντρική Σκηνή
2006

2006-Ρίζα-κραυγής

ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
Σκέψεις…του σκηνοθέτη;
Εργαστήρι, πείραμα, Σπουδή…
Ματωμένος Γάμος, ιεροσυλία σκέφτομαι για κείμενα όπως αυτό.
Από την άλλη, χωρίς πείραμα, δεν μπορείς…
Να πέσεις…
Να ματώσεις…
Να φυτρώσεις…
Να μεστώσεις…
Να ανδρωθείς καλλιτεχνικά…
…Να αποκτήσεις την ωριμότητα, που χρειάζονται κείμενα όπως ο Ματωμένος Γάμος, για να ανεβάσεις ολόκληρο το υπέροχο αυτό κείμενο με τον πρέποντα σεβασμό (προσέγγιση) στο μέλλον.
Καλά να είμαστε να επανέλθουμε…
Ρίζα κραυγής, τώρα, λέξεις από το κείμενο που βοηθούν να ψάξουμε βαθιά μέσα μας, στη σκοτεινή μας πλευρά, αυτή που δεν ξέρουμε, που δεν δείχνουμε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό.
Μακάρι να μπορέσουμε, έστω στιγμιαία, ν’ αγγίξουμε τη σκοτεινή μας ρίζα της κραυγής, άλλωστε αυτό είναι σπουδή, η παιδεία, το πείραμα…

Θωμάς Καντιφές

 

riza

Από αριστερά: Ζαμπία Τριπολιτάκη, Μιρέλλα Χατζησπύρου, Γιώργος Σαπουντζόγλου, Ελένη Μπινιάρη, Νεκταρίνη Λαγουδάκη, Μάνια Κατσανάκη, Ηλέκτρα Αγγελοπούλου, Σάμυ Αλεξανδρίδης, Άννα Τζανιδάκη, Βάνα Πουλή, Νίκη Βορρέα

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ – ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Θωμάς Καντιφές
ΣΚΗΝΙΚΟ: Χρυσούλα Καραδάκη, Αμαλία Περάκη
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θωμάς Καντιφές, Δημήτρης Παλαιογιάννης
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Πόπη Τσιμπισκάκη
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Θωμάς Καντιφές
ΣΛΑΙΤΣ: Χρυσούλα Καραδάκη
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιώργος Γαβαλάς
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΗΧΟΥ: Τάσος Λομβαρδέας
ΑΦΙΣΑ: Βαγγέλης Σταμπολάκης

 

riza2

Μάνια Κατσανάκη (Ζητιάνα-θάνατος)

 

ΕΠΑΙΞΑΝ:

ΜΑΝΑ: Νίκη Βορρέα
ΓΑΜΠΡΟΣ: Γιώργος Σαπουτζόγλου
ΠΕΘΕΡΑ: Ελένη Μπινιάρη
ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ: Νεκταρίνη Λαγουδάκη
ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ: Σάμυ Αλεξανδρίδης
ΝΥΦΗ: Ηλέκτρα Αγγελοπούλου
ΔΟΥΛΑ: Ζαμπία Τριπολιτάκη
Α’ ΚΟΡΙΤΣΙ: Άννα Τζανιδάκη
Β’ ΚΟΡΙΤΣΙ: Μιρέλλα Χατζησπύρου
Γ’ ΚΟΡΙΤΣΙ: Βάνα Πουλή
ΘΑΝΑΤΟΣ (σαν ζητιάνα): Μάνια Κατσανάκη
ΦΕΓΓΑΡΙ: Γρηγόρης Καρούζος
ΣΚΙΕΣ – ΠΝΕΥΜΑΤΑ: (Όλος ο θίασος)

*Εκτός από τα μουσικά κομμάτια, τα οποία ενσωματώθηκαν στην παράσταση από τη στουντιακή μελέτη του έργου, ακούστηκαν και κάποια που έγραψε ειδικά για τη «Ρίζα Κραυγής», ο Δημήτρης Παλαιογιάννης.

 

riza3

Ηλέκτρα Αγγελοπούλου (Νύφη), Νίκη Βορρέα (Μάνα)

Η νύχτα

…ώσπου να φτάσει εκεί, στο ύψος της επιφάνειας των πεζοδρομίων και πιο βαθιά ακόμα στα σωθικά των τσιμέντων, εκεί που για χρόνια υπόγεια και ισόγεια φυτρώνουν αγριόχορτα από κραυγές και ψιθύρους…

…μία σκηνή τυλιγμένη σε ένα μαύρο ερωτικό πένθος καλεί το φεγγαρόφωτο, και αυτό πασχίζει μέσα από χαραμάδες και φυλλωσιές ονείρου να βρει τρόπο να περάσει την αστρική του σκόνη στο εσωτερικό των σωμάτων και να φωτίσει το λόγο τους.
Αλλά το φως του φεγγαριού σπάει τα μούτρα του. «Δεν είστε αληθινοί», «είστε πολύ καθώς πρέπει», ψιθυρίζει μέσα στο στόμα του σκηνοθέτη…

…τότε οι άνθρωποι γίνονται σκιές και το φεγγάρι μαζεύει το φως του, βάζει νευρικά το κραγιόν του κα αποσύρεται βιαστικά. Στη σκηνή τώρα φέγγει μόνο το ψυχρό φως του φθορίου, ίσα για να τσιτώνει τα νεύρα των σωμάτων…

«Γαμική ανταλλαγή», το ανακάτεμα των σωμάτων και των αιμάτων, και ο γάμος ως μια οικονομική συμφωνία ανάμεσα στα σόγια με σκοπό την ευημέρια του γένους…η οικογενειακή αγάπη και η αλληλεγγύη ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας έρχεται συχνά σε σύγκρουση στα ίδια αυτά πρόσωπα με την πικρή αλήθεια της ιδιοκτησίας των σωμάτων από την γενιά.

Το αντίπαλο δέος, ένας έρωτας κλέφτης και ατίθασος, ένας θεός της Μεσογείου όπως τον υμνούν τα τραγούδια των τσιγγάνων της Γρανάδας του Λόρκα, ένας έρωτας έτοιμος να πληρώσει με τη ζωή του την αλήθεια του.

Το ίδιο φεγγάρι που φωτίζει τους εραστές θα βγεί ολόλευκο για φονικό κυνήγι… οι σκιές απλώνουν τα χέρια τους, όπως όταν ζητάνε από το μόχθο τη ζωή, τον ΄ρωτα από το θάνατο… το κυνήγι μοιάζει αιώνιο χωρίς τέλος, οι ανθρώπινες σκιές ξαναζούν με την ίδια ένταση το δράμα, οι ίδιες κραυγές αναβλύζουν από τις ρίζες των αιώνιων ψυχών και των σωμάτων.

«…όταν βγαίνει το φεγγάρι, θάλασσα τη γη σκεπάζει»,

Κάτω στο θεατρικό υπόγειο, σιγά σιγά τα φώτα σκηνής αντικαθιστούν το φθόριο. Το φως του φεγγαριού τρεμοπαίζει στην είσοδο του θεάτρου, πάντα ερωτευμένο με την αλήθεια, πάντα αμείλικτο με το ψέμα.

Για την ομάδα
Σάμυ Αλεξανδρίδης

 

riza-kravgis-3

Νίκη Βορρέα (Μάνα)

 

Comments are closed.