“Η Δεσποινίδα Μαργαρίτα”

“ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ”
Ρόμπερτ Ατάιντε
1998

Γεννήθηκα που λες
Μες στη ζωή ασφαλής σαν χαλί για το σαλόνι
Κι έζησα σε χαριτωμένο σπίτι
Και βρισκόταν σ’ ένα δρόμο τόσο μεγάλο και βλοσυρό
Και άνθιζε το καλοκαίρι σα λουλούδι
Και τα φύλλα άνοιγαν πλατιά το ειρωνικό τους γέλιο

Και ο ήλιος το χτυπούσε και ο πατέρας μου δυνατός
Και με αγαπούσε με τη χαρτοφυλακιένια του αγάπη
Και με έμαθε τρόπους

Και τότε οι στριγγλιές του ουρανού
από ψηλά και κατάλαβα ότι έπρεπε να φύγω
τα νερά τραβιόταν όλο και πιο μακριά
Δεν ήξερα που πήγαινα
Ήξερα όμως πως έπρεπε να μείνω στα κουπιά
Ο ήλιος ήταν δυνατός κι ο κόσμος πρασίνιζε
και τα φώτα διέλυσαν το βραδινό αεράκι.

Και ήμουν τόσο αγνή τόσο χαρούμενη
Τότε τον είδα και μου ‘καψε τα μάτια
και ανθίσαμε σαν λουλούδια το καλοκαίρι
Τι με νοιάζει. Το χρίσμα μου στα κομμάτια,
και οι γέροι μου στο διάολο.
Προχωρούσαμε με κόπο μέσα στην καταιγίδα
Επιστρέφοντας πίσω: τότε που γεννηθήκαμε
και η βάρκα τσόφλι στα κύματα
Ο ήλιος ήταν δυνατός και εγώ χάι.
Και ήταν σκοτάδι
Και ήταν πόνος.

Και η γη τσουλάει σαν εφιάλτης
Με το νυστέρι ανάμεσα στα χείλη.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:
Θωμάς Καντιφές

ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ:
Ειρήνη Καυκαλάκη

ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ:
Άρτεμη Καυκαλάκη
Βαρβάρα Σεφέρη
Δημήτρης Κιούρκας

μαργαρίτα

Ειρήνη Καυκαλάκη (Δεσποινίδα Μαργαρίτα)

Comments are closed.